मेरी ऑलिव्हर

सौंदर्य · जाणीव · एकांत

Mary Oliver

जिवंत जगाकडे लक्ष देत आपलेपणा आणि एकांत नव्यानं समजून घ्यायला लावणाऱ्या कवयित्री.

1935–2019 · अमेरिकन कवयित्री · कवितेसाठी पुलित्झर पुरस्कार, 1984

साहित्यविश्व

मेरी ऑलिव्हर निसर्गाकडे एकाग्रतेने पाहतात—पक्षी, झाडे, नद्या, प्राणी आणि बदलते ऋतू. त्यांच्या कवितेत साधे निरीक्षणही एकटेपणा, दुःख, आनंद, मृत्यू आणि आपलेपणाचे प्रश्न उघडू शकते.

त्यांच्या लेखनात लक्ष देणे म्हणजे सहभाग: वन्य जीव किंवा प्रदेश पाहणे म्हणजे स्वतःपलीकडच्या जगाशी नात्यात प्रवेश करणे. त्यांची स्पष्ट भाषा साधीसोपी नाही; ती विस्मय आणि पूर्णपणे जगण्याचा शोध घेते. त्यांच्या अधिकृत संकेतस्थळावर कविता पुनर्मुद्रित करण्यासाठी परवानगी आवश्यक आहे; म्हणून येथे उतारा न दाखवता वाचकांना त्यांच्या लेखनाकडे जोडले आहे.

निवडक वाचन · Flute & Forge वाचन-सोबत

Wild Geese

परिपूर्ण झाल्याशिवायही आपलेपणा शक्य आहे, असं म्हणणाऱ्या ऑलिव्हर यांच्या कवितेसाठी वाचन-सोबत. निसर्ग वैयक्तिक संघर्षाला मोठी पार्श्वभूमी देतो; सोपा पलायनमार्ग नाही.

ऑलिव्हर यांची कविता वैयक्तिक आवाजाला विशाल, बदलत्या जगात ठेवते. आपलेपणा हा परिपूर्णतेचं बक्षीस नाही; पक्षी, ऋतू आणि भूमी मानवी दुःखासोबतच आपलं जीवन जगत राहतात. कवितेचं आमंत्रण दिलासा देतं, पण बाहेर पाहून सामायिक जगात सहभागी होण्यासही सांगतं.

ही Flute & Forge ची टिप्पणी आहे. ऑलिव्हर यांची कॉपीराइट-संरक्षित कविता अधिकृत आवृत्तीत वाचा.

Mary Oliver यांची अधिकृत वेबसाइट पाहा