तीस स्वर

प्रेम ही एक सावली आहे.

दुसऱ्याच्या जगण्यात आपण किती आतपर्यंत जाऊ शकतो?

ओशन, घाबरू नकोस.

इच्छा पूर्ण झाली की ती शांत होते, की दुसरीसाठी जागा होते?

प्रेम दोन व्यक्तींच्या गोष्टीपलीकडे गेलं, तर काय बदलतं?

सत्य हा पायवाट नसलेला प्रदेश आहे.

कधी स्वप्नात आपण अनोळखी होतो. जाग आल्यावर कळलं, आपण एकमेकांना प्रिय होतो.

पण एकत्र असण्यातही थोडी मोकळीक राहू द्या.

दुसऱ्याच्या घडत जाण्याला साथ देणं म्हणजे काय?

वर्णनाला न जमणारं असं काय स्वचित्र उलगडू शकतं?

जग केवळ दृश्य न राहता सोबत झालं, तर काय बदलतं?

आध्यात्मिक कुतूहल रोजच्या जगण्याशी जवळीक ठेवू शकतं का?