रवींद्रनाथ टागोर

सौंदर्य · भक्ती

Rabindranath Tagore

ज्यांच्या लहानशा निरीक्षणांत स्नेह, निसर्ग आणि विस्मय भेटतात असे कवी.

1861–1941 · भारतीय कवी, तत्त्वज्ञ, संगीतकार आणि कलाकार · साहित्यातील नोबेल पुरस्कार, 1913

साहित्यविश्व

रवींद्रनाथ टागोर यांनी कविता, संगीत, निसर्ग आणि मानवी नाती यांना एका सामायिक जीवनाच्या अभिव्यक्ती मानले. त्यांचे लेखन प्रेम, आध्यात्मिक ओढ, बालपणीचे विस्मय आणि स्वातंत्र्याच्या शोधात फिरते; छोट्या अनुभवातही ते मोठा प्रश्न शोधतात.

टागोरांच्या लेखनात प्रेम दोन व्यक्तींमध्ये, मन आणि निसर्गामध्ये किंवा मर्यादित जीवन आणि त्याहून मोठ्या अस्तित्वामध्ये उमलू शकते. वाऱ्याची झुळूक, फूल किंवा विरहाचा क्षण अस्तित्वाकडे लक्ष देण्याचा मार्ग होतो. त्यांचे तत्त्वचिंतन विलक्षण सौम्य स्वरात येते.

निवडक वाचन · Flute & Forge चा भावानुवाद

The Gardener, poem 30

The Gardener मधील कविता 30 चा Flute & Forge भावानुवाद वाचा; त्याची तुलना टागोरांच्या 1913 च्या इंग्रजी आवृत्तीशी करा.

कल्पनेतील प्रिय व्यक्ती वक्त्याच्या ओढीच्या रंगांनी रंगवली आहे. ती प्रतिमा जिवंत आणि जवळची वाटते, तरी कविता स्वप्न आणि स्पर्श यांत अंतर ठेवते. हा ताण महत्त्वाचा आहे: कल्पना प्रेमाला आकार देते, पण प्रिय व्यक्ती त्या आकाराहून अधिक असते.

ही कविता 30 ची स्वतंत्र भावानुवादात्मक मांडणी आहे; टागोरांचा इंग्रजी मजकूर जशाचा तसा उतरवलेला नाही.

Project Gutenberg वर The Gardener वाचा

एक उतारा

“एकदा आपण अनोळखी होतो, असे स्वप्न पाहिले.”

Stray Birds · no. 9 (1916)

या उताऱ्याकडे पाहण्याचा एक मार्ग

पुढील ओळीत स्वप्न पाहणारे जागे होतात आणि त्यांना कळते की ते एकमेकांचे जिवलग होते. हा वळण ओळखीला शोधासारखे बनवतो: जिव्हाळा परिचित आणि अपरिचित पाहण्याची दृष्टी बदलतो.